sep 03 2007

Mijn eerste vlucht in de bergen

Publicatie van in Bergvliegen

Hierbij mijn eerste verslag van mij uit de bergen.
Zondag om 7:15 opgestaan. De opening van de tent staat naar de bergen. Alleen het bovenste randje van de toppen liggen net in de zon. Een prachtig begin.

Eerst de briefing om 10:30, waar alles over het weer van die dag wordt uitgelegd. Mooi weer is het bericht! Er is te weinig wind om te gaan “golf vliegen”. Dat is boven de bergen. Daarna de kisten verder opbouwen. In elkaar zetten en alles controleren. Er staat een hele rij met allemaal prive vliegers. Als lesvliegentuigen mogen we voor!

Ik mag op de DG-505 vliegen, omdat ik de laatste weken heb geoefend op Terlet. Heeft het toch zin gehad!  De eerste keer achter een sleepvliegtuig in de bergen is hard werken. Kleine stuurbewegingen. Drie keer hing de kabel niet strak. Direct goed bijsturen en goed volgen. Even later gaat het beter. Ik zweet als een gek….. Morgen een natte handdoek mee in de nek.

We worden afgezet bij de Malaup. De huisberg, ten zuiden van het veld. We zijn van 600m (veldhoogte) naar zo’n 1600m gebracht. Nadat we los zijn gekomen, direct naar de berg toe en de riggel afzoeken. Wat me opvalt is dat de thermiek bellen erg smal zijn. Dit houdt in dat je het vliegtuig vrij steil in de bocht moet vliegen. Gelukkig doe ik dat op Terlet ook graag, maar hier steil draaien is toch anders. Maar de krachtige thermiek is wel wennen. Het resultaat is dat je telkens langzaam en snel vliegt, terwijl je constant (zo’n 110km/uur) moet vliegen. Dit is mijn tweede zweet sessie. Het is hardwerken. Goos, de instructeur, doet het een paar keer goed voor. En dat helpt. Het gaat al een stuk beter.

In Nederland vliegen je langs de wolken. Hier leer je om ook naar het relief van de grond te kijken. Erosie plekken leert je waar de wind langs de berg om hoog gaat. Je neemt snel de beslissing om zo de riggels af tegaan. Goed gedaan, zegt Goos. We steigen snel naar meer dan 2400m.



Later vliegen we naar de grotere bergen in de omgeving. De “Ceuze” en de “Pic de Bure”.  De laatste is een grote jongen van 2700 meter. Daar is het wat drukker met vliegtuigen. Goede uitkijken en we gaan helling vliegen. Constant 110km vliegen en toch telkens met 2m/s naar boven en later weer netjes van de berg afdraaien en terug vliegen. Op onderstaande foto zijn een aantal bergen van de omgeving te zien: pt. Ceuze, Grande Ceuze en de Pic de Bure.


We hebben er bijna twee uur opzitten en vliegen weer terug naar het veld. Langs de thuis berg, waar het kasteel van tallard ligt,  terug gelogen . Op 900 m op circuit. Je hebt dan nog mooi 300 m over om te landen.  De landing is goed!

Op het veld bemerk je, op basis waar je allemaal hebt gevlogen, dat het een bijzondere vlucht is geweest. Wat heb jij veel gedaan, zeggen de anderen, die ook al eerder hebben gevlogen in Gap.

Ik ben een heel gelukkig mens en zit met vochtige ogen na te genieten. Wat is het jammer dat jullie hier niet bij kunnen zijn.

Reacties staat uit voor Mijn eerste vlucht in de bergen