Thermiekfabriek

Dit jaar gaan we, Rene en ik, naar vliegveld Serres. Dit is het thuisveld van Klaus Ohlmann, waar we vorig jaar 1 dag te gast zijn geweest. Op zijn website Quo Vadis kun je alles over Klaus en Serres vinden. Vorig jaar konden we na een bijzonder spannendere vlucht niet meer terug naar ons veld in Vinon. Via de radio hebben we advies van Klaus gehad hoe we het beste van st. Crepin naar Serres te vliegen. Om 19:00 weg bij st. Crepin en rond 20:15 geland op Serres. Elke berg, die volgens Klaus nog stijgen moest geven, deed het. We werder gastvrij ontvangen en konden in een chalet overnachten. Ook de meteo briefing van Klaus op de volgende dag , die meer dan één uur duurde, was zeer interresant. Dit heeft ons doen besluiten om dit jaar meer ervaring op te doen vanaf het veld Serres.

Kaarten

Als eersten maar eens actuele kaarten aangeschaft. Via de webshop van Quo Vadis zijn de kaarten en een boekje over buitenlandings velden te koop. Na betaling via internet bankieren zijn de kaarten binnen 3 dagen binnen. De kaarten even scannen, zodat ik uitsneden ervan kan maken met aantekeningen erbij.

Buitenlandingsvelden

Wat ik in de afgelopen jaren geleerd heb van mijn vliegmaat, is om van veld-naar-veld te vliegen. Zo ben je altijd binnen glijbereik van een landingsplek! In de bergen is niet elke landingsplek een vliegvliegveld. Daarom is er een net boekje gemaakt van mogelijke velden, die ook vermeld staan op de eerder genoemde vliegkaarten. Elke veld heeft een nummer en via dit nummer kom je in het boekje bij de beschrijving van het veld.
Nou kan het van jaar tot jaar verschillen dat een boer of prive eigenaar zijn land wel of niet beschikbaar stelt. Bestudering is dus geen overbodige luxe. Een snelle indruk geeft aan:

• 2 velden vervallen: Noyers sur Jabron (nr 0), Chabottes (nr 33),
• 1 nieuw veld: Envie (nr 80)
• Bij diverse velden staat “pre-walking inspection recommended”.
  Zal er wel niet voor niets staan……

Een voorbeeld van zo’n bladzijde uit het boekje (links) en een buitenlandingsveld op de kaart (rechts), staat hieronder weergegeven.

Hoe het er nu in werkelijkheid uit ziet, want zwart-wit foto’s zijn ook niet van gisteren, kun je met Google-Earth (of Maps) zien. Even onder in de hoek kijken, hoe actueel het kaartmateriaal is…. Gelukkig: 2010.

Ik realiseer me: “Dit ga je niet doen voor alle 80 buitenlandings velden….” Zelf heeft het me wel geholpen bij mijn vluchten op vreemd grondgebied. Dus voor het gebied dat ik ga vliegen, ga ik me wel zo voorbereiden, maar wel op kleine schaal…

Keerpunten bestand

op de website van Wordwide Turnpoint Exchange zijn de keerpunten van Puimoisson te vinden. Het keerpunten bestand bevat de buitenlandingsvelden van de Franse Alpen. Voor de meeste type loggers/PDA (Seeyou, winpilot, cambridge, Zander) is een bestand beschikbaar. Op de website van een overland vlieger las ik een methode om de landingsvelden te nummeren overkomstig de nummers(pagina’s) in het buitenlandingsboekje. Een kleine moeite om de teksten bij te werken in het keerpuntenbestand (cambrigde formaat).

Franse Luchtruim

Het bestuderen van het Franse luchtruim kan door de Auronatical Information Publication (AIP) Gids te raadplegen. Daarnaast heeft zweefvliegclub Vinon een goed “Welcome document” gemaakt, waarin het luchtruim in de Franse Alpen goed besproken wordt. Ondanks dat ons veld “serres” is, blijft dit document een leuke bron qua voorbereiding. Zeker als het gaat om het luchtruim.

Ventus 2cT gaat mee

We gaan dit jaar met drie vliegers naar Serres. De ventus 2cT van SFG Duisburg en de DuoDiscus T gaan mee. Op de foto van vorig jaar, met Uwe Berend als piloot, van een Ventus 2.

Literatuur

Er zijn een aantal interessante documenten over het bergvliegen op het internet:

De praktijk van het bergvliegen – D. Timmerman

Bergvliegen – Een risico? (Duits)

Uber sicheres Alpen Segelfliegen (Duits)

Zuurstofgebruik in de bergen – Kees Hordijk

Vinon Soaring – Welcome document (Engels)

In september 2009 hebben we, mijn vliegmaat Rene Vos en ik, heerlijk in de Franse Alpen gevlogen. We maken dan samen filmopnamen in HD formaat. Rene heeft weer een mooie compilatie gemaakt! De beelden helpen ons de winter, zonder vliegen, door….

De film geeft een leuke inpressie van:
– de start bij het veld van Vinon
– Vliegen over de Ecrins
– Samen (gans vliegen) in de bergen
– Golf vliegen op 5000m hoogte

Vandaag maar eens een overzicht gemaakt van de gevlogen vluchten vanaf vliegveld Vinon in Frankrijk. Vorig jaar had ik genoeg tijd, om per dag een verslag te schrijven. Daar heb ik dit jaar geen tijd voor gehad. De verhalen komen dus wat later op de site.

Vliegdag	Start	Duur	OLC km	Gevlogen km
Zondag 30 augustus 2009	13:47	5:50	352km	600km
Maandag 31 augustsus 2009	11:20	7:40	361km	671km
Dinsdag 1 september 2009	12:13	7:20	419km	685km
Donderdag 3 september 2009	12:12	7:59	276km	489km
Vrijdag 4 september 2009	15:24	3:50	197km	313km
Totaal		32:39	1605km	2758km

Toelichting: Voor de OLC (OnLine Contest) wordt de afstand bepaalt door de uiterste punten,
waar je gevlogen hebt. Als je een bepaalt helling twee keer vliegt, tellen de kilometers niet voor de OLC, maar wel voor je totalen gevlogen kilometers.

Het was weer een geweldige week, met veel leermomenten en prachtige filmopnamen. We hebben twee keer in de golf mogen vliegen. Vliegen over de gletsers van de Ecrins. Geweldig!

Vandaag is het onze eerst vliegdag, wat voor ons betekend “effe invliegen”. De Duo Discus opgebouwd en klaar gezet. Deze week willen we met water vliegen, wat voor mij de eerste keer zal zijn. Vandaag nog maar niet. Na de inschrijving bij de club gaan we naar het clubgebouw, al waar de briefing gehouden wordt. Geheel in het Frans. Dat valt een beetje tegen voor een veld, waar zoveel buitenlanders komen. Duitsers, Belgen, Nederlanders. We ontmoeten Jan Reiers, die hier al een tijdje woont, die ons de een korte briefing in het Nederlands geeft. Bedankt Jan!

Sleepkisten

Op vinon worden één of meerdere sleepkisten ingezet, afhankelijk van het aanbod van zweefvliegtuigen. Hierbij een foto van de sleepkisten die vandaag ingezet worden.

Het valt ons op met welk tempo alle kisten voor ons weggesleept worden. Perfect. Zelf hebben we ook een mooie korte sleepstart van zo’n 7 minuten. Het open terrein rondom het veld geeft voldoende mogelijkheden voor een voorzorgslanding bij een mogelijke kabelbreuk.


We worden bij de glooiende helling ten noorden van Vinon afgezet, die goed voor thermiek zorgt bij deze westen wind. We kunnen meteen de eerste bel oppikken en naar goede hoogte klimmen.

Het plateau

Vanaf zo’n 1500m heb je een geweldig uitzicht over “het plateau”, het gebeid tussen vliegveld Vinon en het begin van van de bergen en het parcour.

Er zijn voldoende buitenlandingsvelden, in geval van nood. Dat geeft de beginnende bergvlieger een goed gevoel. Als je terug kijkt naar eerdere vakanties, zoals bij Gap-Tallard, is dat wel anders. Des al niet te min, ook een prachtig veld. We vliegen het plateau af en komen ten zuiden van vliegveld Puimoisson bij de Gorges du verdon uit.

Gorges du Verdon

De Gorges du Verdon eindigt in het stuwmeer van Sainte-Croix-du-Verdon (Lac de Sainte-Croix).
De rotswanden zijn op bepaalde plaatsen wel 700m hoog.

Een prachtig gezicht, al die bootjes op de rivier.

Naar het noorden

vanaf hier gaat het naar het noorden, zodat we bij het parcour en de bergen komen. De eerste berg, die aansluiting geeft richting het parcour is de Blayue. Hierop zijn we geattendeerd in de briefing. Dus maar even van dichtbij bekijken. Ook voor de terugweg is deze berg van belang. Een van de mogelijke routes om terug naar huis te gaan.

Parcour en helling vliegen

We komen weer bij de hellingen die tot het Parcour behoren. Een verzameling van bergen, die bij westen wind, geweldig zijn voor helling vliegen.

Hier een foto van de helling van het parcour, ten zuiden van de Dormillouse.

Dit is de top van de Dormillouse. Hier is het prachtig om even naar de wandelaar te zwaaien.

Naar het noorden

De Dormillouse laten we achter ons en steken over het meer “Lac de Serre Percon”. Rechts af naar het noorden. Aan de linkerkant van onze vleugel is het natuurpark “Ecrins” goed te zien, met rechts van het midden de gletser “glacier blanc”.

Het is telkens weer een schoonheid om hierlangs te mogen vliegen. Hopelijk straks wat dichter bij…
Via het dal van st. Crepin komen we bij “Tete d’Amont”. Na hoogte te hebben gewonnen komen we inderdaad bij…

Glacier Blanc

We zijn bij de Glacier blanc aan gekomen. Het valt me op dat de gletsjer minder wit is dan vorig jaar. Toch blijft het majestueus gezicht om zo dicht bij te mogen vliegen. Als je de helling verlaat, merk je het “zakken” boven de gletsjer. Het witte oppervlak reflecteert de zon. We maken een draai naar links en gaan terug.

Op de achtergrond van de gletsjer is de berg “Barre de Encrins”(4102m) te zien.

Wolkendek

We vliegen vanaf de “tete d’Amont” naar het oosten. Voor ons ligt Briancon. Er ligt een prachtig wolkendek naar het noorden, richting Italie.

Terug naar huis

Het is 16:30 en het is tijd om terug naar “huis” te vliegen. Ongeveer via dezelfde route gaan we terug. De “final glide” naar Vinon is prettig. De dalen geven goed stijgen en we vliegen door rustige lucht terug. Voor Vinon ligt het Durance dal.

Ook hier zijn voldoende buitenlandingsmogelijkheden (3x woordwaarde). De gewassen zijn van het veld en de akkers zijn gerold. Dit hadden we vanochtend vanuit de auto ook al mogen waarnemen.

Effe Invliegen wordt een prachtige dag!

Na de landing kijken we elkaar aan en genieten na van deze prachtige dag. De weervoorspellingen waren voorzichtig tijdens briefing, maar is toch een prachtige vliegdag geworden!

Ongeveer nog een maand en dan is het zo ver: “We gaan bergvliegen in Vinon!”
Deze dagen staan voor mijn in het teken van voorbereidingen.
Elke zweefvlieger weet: “Een goede voorbereiding is het halve werk.”

Vinon

Vorig jaar hebben we vanaf vliegveld Gap-Tallard (600m) gevlogen. Een prachtig veld. Maar opstijgen doe je pas vanaf ongeveer 12:00, als de breeze uit het zuiden komt opzetten. Dan ontstaat er voldoende helling wind om weg te komen.
Het vliegveld van Vinon ligt op 275m in een open vallei. Hierdoor ontstaat de thermiek zo’n 1 a 2 uur eerder. Na het opstijgen, thermieken en dan via “Puimoisson” naar het “parcour”.

Hierbij de website van de zweefvliegclub “Association Aeronautique Verdon Alpilles”.
Mooi voor nieuwkomers is het document “Welcome and instructions”.

Vinon ligt op zo’n 1195km vanaf Arnhem en is zo’n 90km verder rijden dan Gap-Tallard.

Voorbereidingen

Op basis van de ervaringen van vorig jaar wil ik een aantal zaken (beter) voorbereiden.
Plassysteem: Vorig jaar heb ik een vlucht gehad, waarbij ik 1 uur lang mijn plas moest opgehouden. Geen pretttig gevoel. Daarna stijf, van 7 uur vliegen, uit de kist stappen en ongeveer 2 minuten plassen….. Dit jaar gaat dit anders. Ik heb een uribag aangeschaft. Een klein kokertje met een rubbere plaszak. Herbruikbaar. Er is ook een uribag voor vrouwen.

Beenlappen
Je stapt in je korte broek, in de kist met 25 graden celcius. Als je dan in de golf komt, op zo’n 5000m hoogte, is het behoorlijk koud (-10 to -15 graden). Voor dit jaar ga ik “beenlappen” maken van fleece deken. Gewoon het model van broekspijpen, maar dan de zijkant open, die weer aan elkaar gezet kan worden met klittenband. Een foto komt later.

Beugel voor PDA/PNA
Toen ik voor het eerst met een PDA en Seeyou ben gaan vliegen heb ik van een stuk regen gootpijp een houder voor op mijn been gemaakt. Dit werkt nog steeds uitstekend. Maar het is ook tijd voor verbetering. Ik vlieg met Rene Vos in de DuoDiscus (D-KKDU), waarin prachtige houders gemonteerd zitten voor voor een “PDA beugel”. Deze heb ik nu zelf nagemaakt, zodat ik nu mijn benen vrij heb.

Een PNA (Personal Navigation Assistant) is weer een stap voor uit t.o.v. een PDA (Personal Digital Assistant) . Het scherm is groter en beter afleesbaar. Ook de processor snelheid is een stuk hoger dan de standaard PDA toestellen. Door glider-equipment.nl wordt de Navigon aanbevolen. Hier ga ik me de aankomende dagen op orienteren.

 

Vluchten vanaf Vinon

Bij de OLC zijn de vluchten vanaf het veld Vinon te zien.

Eind augustus zijn Rene Vos en ik naar GAP-Tallard afgereisd om te gaan bergvliegen. We hadden een Duo Discus T tot onze beschikking van zweefvliegclub club SFG Duisburg, waar Rene lid van is.

En het was weer een succes, 5 vliegdagen, 33 uur, 3300 km, en op de laatste dag nog golf tot 5000 mtr. We hebben volgens mij wel 7 uur aan film materiaal en in HD, materiaal ziet er erg gelikt uit.

We hebben hier een trailer van gemaakt die gezien de omvang van het video bestand terug is gebracht tot minder dan 100 mb (erg zonde).

Weer een product erbij….

We gaan hier een zeer uitgebreide HD Dvd van maken die de moeite van het kijken waard is. Er zijn diverse thema’s mogelijk, die we nog verder willen uitwerken. We denken aan:
– Een impressie geven wat bergvliegen is rondom GAP-tallard
– Wat is bergvliegen: thermieken, hellingvliegen, golf vliegen. Instructie voorbeelden.
Andere suggesties zijn van harte welkom!

Veel kijkplezier gewenst!

Woensdag 3 september was is het een “verplichte” rustdag. Het weer liet ons in de steek. Een depressie vanuit het westen verstoord ons zweefvliegweer. Het vliegtuig hebben we weer in de aanhanger gedaan. Het “meisje” laat je niet buiten in de regen staan.

De rustdag gebruiken we maar even om de vluchten in beeld te brengen. Hierbij een verkort overzicht van de afgelopen dagen. Vandaag heb ik onze laatste prachtige vlucht erbij gezet.
Via de link “OLC km” kun je vlucht in detail zien.

vliegdag	start	einde	vliegtijd	OLC km	totaal km
zaterdag 30 augustus 2008	12:50	19:53	7:03	385,96	671,5
zondag 31 augustus 2008	14:22	19:50	5:28	347,75	589,8
maandag 1 september 2008	12:19	19:53	7:34	427,75	731,60
dinsdag 2 september 2008	12:20	20:12	7:52	388,54	769,30
woensdag 3 september 2008 geen vliegweer
donderdag 4 september 2008 geen vliegweer
vrijdag 5 september 2008	14:10	19:37	5:27	226,26	544,50
			33:24	1776	3306

Wow! Daar schrik ik zelf even van. In 5 dagen tijd ruim 3300km afleggen…
Toelichting; Voor de OLC (OnLine Contest) wordt de afstand bepaalt door de uiterste punten, waar je gevlogen hebt. Als je een bepaalt helling twee keer vliegt, tellen de kilometers niet voor de OLC, maar wel voor je totalen gevlogen kilometers.

We hebben vandaag onze laatste vliegdag. We kunnen nu al terugblikken op een prachtige vluchten. Maar toch, als je weer twee dagen aan de grond hebt gestaan, wil je toch weer graag de lucht in nu je toch in de bergen bent.

Opbouwen

We waren vroeg uit de veren en na een goed ontbijt gaan we naar de aanhanger. Om 9:00 strak staan het zweefvliegtuig weer helemaal op te bouwen. De kap krijgt een extra poetsbuurt, zodat het filmen weer perfect gaat. De kist staat weer op plek 1 van de startrij. We zijn er klaar voor. Wat gaat het weer worden vandaag?

Briefing

De afgelopen dagen hadden we gekscherend alleen maar op de ‘sunset’ (hoe laat moet je geland zijn) zitten letten. Vandaag is het anders. We letten op de wind richting en sterkte om te kijken of er vandaag “golf” gevlogen kan worden. Als we de windsterkte horen, van meer dan 60km/h, dan weten we het. Er is grote kans om golf te vliegen. Als we buiten op het veld zijn, bemerken we twee vervelende punten:

– Er is nog geen Breeze uit het zuiden. We zouden toch behoorlijk wat wind krijgen?

– Er is behoorlijke afscherming, waardoor er nauwelijk instraling is voor thermiek.

Toch maar starten

Na 2 uur wachten oner de vleugel en allerlei lenties (golfwolken) bekeken te hebben, besluiten we toch maar te starten. We laten ons afzetten bij de grote Ceuze. De wind komt van alle kanten en Rene stuurt de kist langs de helling. met Meer dan 2m/s stijgen we langs de helling. We moeten wel meerdere malen langs de helling. Soms win je hoogte, de volgende steek verlies je het net zo hard. Uiteindelijk komen we boven de kam van de berg uit. We besluiten om eerst maar naar Tete de Clappe te gaan. We krijgen hier stevig stijgen naar 2300m. Nu kijken of we de de golf op kunnen pakken bij Pic de Bure.

Door de rotor heen

Voor de niet-zweefvliegers, die dit verhaal lezen. “Golf” ontstaat door harde wind die over de bergen heen gaat. Er ontstaat een golfpatroon over de diverse bergen, die achter elkaar liggen. Een bijkomend verschijnsel: je hebt ook rotor wolken. Kleine wolken, die als een rotor ronddraaien in het golfpatroon. Om in de golf te komen, moet je de rotor door….. Rene zegt dan: Je krijgt het niet voor niets. je mooet eerst door het dalen heen. Dit merken we aan de voorkant van de Pic. Met soms meer dan 10m/s zakken (uitgelezen uit de logfile) !! De vario meter kan het even niet bijhouden en staat gekrult in de hoek. Op de foto is te zien: 150km/h vliegen en 5m/s zakken.

Een hele belevenis om zo door een rotor heen te vliegen. We besluiten snel weg te gaan en terug te gaan naar Tete de Clappe.

Voor de eerste keer

Terug gekomen bij Tete de Clappe gaan we eerst weer hoogte pakken bij de helling. We blijven nu aan de achterzijde van de Pic. Aan de voorzijde hebben we even niks te zoeken, weten we nu uit ervaring. Vanaf 2800m hoogte wordt de lucht minder turbulent en begint het harder te waaien. Zo’n 60km/h tegenwind. langzaam scannen we de lucht af waar het meeste constante stijgen zit. Een aantal keren moeten we een 360 graden bocht vliegen om weer aan te sluiten bij de golf. Wat een belevenis. We staan praktisch stil in de lucht. De windsterkte is opgelopen naar zo’n 80km/h en we vliegen ook 80km/h. Naar buiten kijkend, merk je dat je op dezelfde plek in het dal blijft.

De golf is nog niet zo krachtig en het wolkendek belemmeren ons verder te stijgen. We besluiten verder te gaan en ons geluk te beproeven.

Nog één keer het Parcour

Ja, vandaag kan het nog. Eén keer langs het parcour vliegen. Het wolkendek is stevig, maar de wind zal voor stijgen zorgen. Waar vet stijgen is, is ook vet dalen. We hebben soms 8m/s stijgen, blijkt later uit de logfile. Het is wel hard werken aan de helling. Rene geniet er enorm van!

Nog een keer: golf

Na nog eens langs de helling te hebben gevlogen, stuurt Rene de Duodiscus nog eens richting de Tete de Clappe. Een mooie steek langs Lac de Serre Poncon. Een laatste aanblik. Bij Tete de Clappe krijg ik de stik aangereikt. “En nu jij de golf oppikken”, luid de opdracht. Beginnend met helling vliegen. Na 3000m tast ik het gebied af en ja. De golf heb ik weer gevonden. Dit keer hebben we geluk. Er is geen wolkendek, dus we kunnen even naar boven steken.

We komen tot een hoogte van zo’n 4700m. Het is heerlijk om zo je laatste vliegdag af te sluiten!

Vorig jaar had ik een aantal dagen “leermomenten” bij de Malaup (1491m) gehad, een van de huisbergen van Tallard. Zowel positief als negatief. Vandaag begint onze vliegdag wederom bij de Malaup en dan denk je er toch, met ontzag, aan terug. Misschien door het ontzag of misschien door het leerproces van de afgelopen dagen, gaat het vandaag anders. Meteen de eerste bel goed bij de Malaup. Die zit in de binnenzak! De wolken wijzen ons de weg en we besluiten richting het parcour te gaan. Onderweg pakken we twee bellen om bij te tanken. Je kijkt naar de windrichting en de structuur van het landschap. Waar kan de thermiek loskomen?

Het Parcour

We komen weer aan de voet van de Domillouse (2319m). Als je er maar vaak genoeg komt, onthou je de namen van de bergen goed. Als je er dan ook nog een stukje over schrijft….
De wind staat recht op de helling en we pakken meteen stijgen. Wat een genot.
Toch besluiten we halverwege het parcour af te buigen. De afgelopen dagen is het meerdere malen voorkomen dat roofvogels ons de thermiek aanwijzen. Nu ook. We moeten er wel even schuin voor draaien. Ik heb de foto maar bijgedraaid, zodat je een beeld krijgt wat 45graden draaien is.

Modane dal oversteken

Met twee buitenlandings velden in glijbereik steken we richting het Modane dal. Al wat eerder hebben we ons zelf weer aan de zuurstof aangesloten. We zitten nu op zo’n 3400m en kunnen met snelheden van 120 tot 150 km/h doorsteken naar het Modane dal.

Ik voel me net een proefkonijn, die beloond wordt met een pufje zuurstof als je goed stuurt. “Lekker spul”. Moeten we op terlet ook standaard inbouwen.

Val Thorens

Aan de overkant van het Modane dal ligt de gletser van het ski gebied van Val Thorens.

Links is de gletser te zien en rechts het ski dorp val Thorens, als je over de kam van de gletser vliegt.
Leuk om dit zo te zien in een ander jaargetijde. Ik ben er ook een keer geweest om te ski-en.
De volgende dag vernemen we dat het best wel bijzonder is om vanuit Tallard naar Val Thorens te vliegen. We hebben dus goed weer gehad!

Van Alp Du Huez naar de Ecrins

We besluiten terug te gaan en vliegen naar Alp Du Huez. Het is even moeilijk de thermiek hier te pakken, maar we weten naar de volgende berg te komen. Daar vinden we een prachtige 3m/s bel en tanken weer bij. We zitten aan de noordkant van de Ecrins en besluiten om er nog maar eens van te genieten. Afgelopen week hebben we de gletser “Blanc” vanaf de zuid zijde gezien. Nu van de noord zijde. Dat ziet er als volgt uit, als je er met 150km/h lang gaat!

Mont Guillaume

Aan de noordelijke punt van “Lac de Serre-Poncon”, ligt de berg “Mont Guillaume”van 2552m hoog. De wind staat zuid-west op de helling. Ideaal! Ik mag lekker langs de helling vliegen. Op het sterkste stijgen draaien, zodat je het minst hoogte verlies hebt. Rene heeft het lef om zijn telefoon uit de cockpit te houden en er een film van te maken.

Malaup by night

Rene mocht weer even om de Pic de Bure heen vliegen. Net op tijd, omdat de zon ophoud het de wand te beschijnen. Dit heeft natuurlijk invloed op het helling vliegen. Minder (hard) stijgen. Even hard werken met helling vliegen, maar uit eindelijk wel weer de top gereikt. Ik mag terug vliegen, met de opdracht om pas te landing op “sunset”. Ik steek het dal over langs het vliegveld.

Terwijl ik rustig de berg afvlieg richting de Malaup, zie ik een kist draaien. Dat kan toch niet. Het is 19:45. Ja hoor, bij de malaup kan ik nog een kwartier op een 0 tot 1m/s bel hangen. We krijgen de tijd vol.

Wederom – traditie

Het is rustig op het veld. Zijn we weer het laatste? Ik krijg van Rene een laatste opdracht voor vandaag: vanaf de Malaup, met hoge snelheid naar het veld. Ik druk de knuppel naar voren en stel de trim af. Ik hou de teller rond de 220km/h. Wat een kick. En die Duodiscus glijd strak door de lucht. Het is ook rustige lucht, dus geen enkele turbulentie. Natuurlijk vlieg ik buiten het circuit, zodat ik mogelijk anderen niet stoor. Aan het einde van onze “steek” weer rustig naar landingssnelheid. Bij het terugvliegen naar aanknopingspunt van het cicruit, kom ik via camping “Du Lac” weer in het dal. Ik krijg weer strijgen van 2m/s! Het moet toch niet gekker worden. Het is 20:00 geweest. We gaan op circuit. Een nette landing volgt, alhoewel ik mijn eerste landing beter vond. Toch tevreden, hoor. Conform traditie, blijkt het dat we de laatste zijn, als we ons startkaartje ophalen. We lezen de logger uit: gevlogen 7 uur en 52 minuten en 769km afstand. De OLC afstand is 388km. Wat hebben we samen weer genoten! Onze vlucht is op de OLC te vinde via deze link.

Vandaag, 2 september 2008, ben ik 20 jaar getrouwd met mijn lieve Marianne! Mijn vrouw is mijn eerste passie, het zweefvliegen mijn tweede….
Als je dan met je vliegmaat op het veld van Gap-Tallard staat, voel je je wel een beetje “kaal” zonder je vrouw erbij. Je kunt even niks samen vieren op deze dag. Gelukkig hebben we dit een week eerder gedaan met het gezin. Toch maar even een foto gemaakt voor deze dag. Marianne: “Op naar de volgende 20 jaren, met passie!”