Thermiekfabriek

Op 15 oktober 2009 heb ik voor het eerst solo gevlogen op de PH-1324, een touring motor glider, vanaf vliegveld Terlet. Dit was vanaf een grasbaan. De afgelopen maanden was het weer, als ik geboekt had, dusdanig dat de les vluchten gecanceld werden. Om depressief van te worden….

Twee weken terug

Twee weken geleden weer voor het eerst gevlogen. Dit keer vanaf vliegveld Teuge, waar de kist gestationeerd is. Het weer hield niet over. Toch nog 4 “touch and go’s” kunnen. Als het zicht beter was geweest, had ik solo gemogen. Dat is een goed signaal. Dat doet het pilotenbloed weer sneller stromen.

Baan 27

Vandaar zijn de weercondities beter. Na de A-inspectie, kan de kist naar buiten. Instappen en warm draaien. Via de radio krijgen we te horen: “Runway 27, left hand circuit”. Na de power check gaan we. “PH-1324 lining up”!
In totaal 4 touch and go’s gemaakt met de instructeur. De markers waren goed te vinden, deze keer… Op een paar kleine puntjes na was de instructeur tevreden.

POB 1

Na de laatste landing krijg ik te horen dat ik zelf een aantal “touch and go’s” mag maken. Yes!
De instructeur schrijft een soloverklaring en stapt uit. Na het opstarten van de kist kan ik melden:
“POB (Persons on Board) 1, captains name Lengkeek”. Klinkt niet slecht, voor de eerste keer….
Aan de kop van baan 27 moet ik even wachten. Er staat nog een les kist. Netjes mijn power check gedaan. En daar gaan ie dan….

Solo verharde baan!

Als je alleen in de kist zit, stijgt de PH-1324 behoorlijk snel. Netjes 140km/h in het circuit vliegen, anders heb je een uitdaging met de Cessna’s. De eerste en de laatste landing waren goed. De tweede kwam ik wat te hoog uit, maar uiteindelijk goed kunnen opvangen. Ik ben tevreden!

Weer een mijlpaal erbij: “solo op de verharde baan”.

In september 2009 hebben we, mijn vliegmaat Rene Vos en ik, heerlijk in de Franse Alpen gevlogen. We maken dan samen filmopnamen in HD formaat. Rene heeft weer een mooie compilatie gemaakt! De beelden helpen ons de winter, zonder vliegen, door….

De film geeft een leuke inpressie van:
– de start bij het veld van Vinon
– Vliegen over de Ecrins
– Samen (gans vliegen) in de bergen
– Golf vliegen op 5000m hoogte

Vandaag staat er een lesvlucht op het programma “landen op een verharde baan”. Dit keer op vliegveld Lelystad (EHLE). Vooraf had ik een “navigatie plaatje” gemaakt, met de informatie:

• waar, welke hoogte vliegen
• transponder uit (TMA schiphol)
• waar contact opnemen met Leystad, welke hoogte vliegen

Tijdens het vliegen miste ik wat informatie, maar de opzet was goed. Voorbereiding! Ik wist wat ik moest doen.

Motor circuit

Bij Hardewijk gaan we op 1000ft hoogte vliegen en staat de transponder standby. Het oproepen van Lelystad, voor Bravo, gaat goed. Baan 23 is in gebruik, met een linkerhand circuit. In het motor circuit houden we 140km/h aan. Het circuit vliegen gaat goed. We hebben redelijke crosswind en met een kleine correctie (rechter vleugel laag houden) wordt de landing afgerond. Na de melding “runway vacated”, gaan we naar de toren toe. Effe parkeren.

Naar Terlet

Op de terugweg naar Terlet wordt de koers als een rechte lijn gehouden, voor zover dat kon. Met Dutch Mil contact gelegd en we horen dat restricted area “EHR9 actief is”. We gaan ten oosten van EHR9 naar Terlet en melden “entering CTR” en “request frequency change”. Zo wordt RT steeds leuker….

Hoera, de vlag kan uit! Ik ben geslaagd voor het praktijk examen radio telefonie!
In april was ik er nog voor gezakt. Wat een deceptie…. Ik kreeg toen een black-out en er kwam bijna geen woord uit.

In het begin kwam ik moeilijk opgang. Ik kon mijn blokjes niet afmaken, doordat de andere kandidaat er doorheen kwam. “Na het verlaten van de CTR van Eelde”, kwam ik in mijn ritme. Een paar kleine foutjes in de blokjes, maar daar laten ze je niet voor zakken. “Ze hadden gezien dat ik de matirie beheers…”, kreeg ik als feedback. Heeft dat studeren van de zomer is toch goed geweest!

En nu de praktijk vasthouden! Ik ga binnenkort de TMG lessen weer oppakken!

Vandaag maar eens een overzicht gemaakt van de gevlogen vluchten vanaf vliegveld Vinon in Frankrijk. Vorig jaar had ik genoeg tijd, om per dag een verslag te schrijven. Daar heb ik dit jaar geen tijd voor gehad. De verhalen komen dus wat later op de site.

Vliegdag	Start	Duur	OLC km	Gevlogen km
Zondag 30 augustus 2009	13:47	5:50	352km	600km
Maandag 31 augustsus 2009	11:20	7:40	361km	671km
Dinsdag 1 september 2009	12:13	7:20	419km	685km
Donderdag 3 september 2009	12:12	7:59	276km	489km
Vrijdag 4 september 2009	15:24	3:50	197km	313km
Totaal		32:39	1605km	2758km

Toelichting: Voor de OLC (OnLine Contest) wordt de afstand bepaalt door de uiterste punten,
waar je gevlogen hebt. Als je een bepaalt helling twee keer vliegt, tellen de kilometers niet voor de OLC, maar wel voor je totalen gevlogen kilometers.

Het was weer een geweldige week, met veel leermomenten en prachtige filmopnamen. We hebben twee keer in de golf mogen vliegen. Vliegen over de gletsers van de Ecrins. Geweldig!

Vandaag is het onze eerst vliegdag, wat voor ons betekend “effe invliegen”. De Duo Discus opgebouwd en klaar gezet. Deze week willen we met water vliegen, wat voor mij de eerste keer zal zijn. Vandaag nog maar niet. Na de inschrijving bij de club gaan we naar het clubgebouw, al waar de briefing gehouden wordt. Geheel in het Frans. Dat valt een beetje tegen voor een veld, waar zoveel buitenlanders komen. Duitsers, Belgen, Nederlanders. We ontmoeten Jan Reiers, die hier al een tijdje woont, die ons de een korte briefing in het Nederlands geeft. Bedankt Jan!

Sleepkisten

Op vinon worden één of meerdere sleepkisten ingezet, afhankelijk van het aanbod van zweefvliegtuigen. Hierbij een foto van de sleepkisten die vandaag ingezet worden.

Het valt ons op met welk tempo alle kisten voor ons weggesleept worden. Perfect. Zelf hebben we ook een mooie korte sleepstart van zo’n 7 minuten. Het open terrein rondom het veld geeft voldoende mogelijkheden voor een voorzorgslanding bij een mogelijke kabelbreuk.


We worden bij de glooiende helling ten noorden van Vinon afgezet, die goed voor thermiek zorgt bij deze westen wind. We kunnen meteen de eerste bel oppikken en naar goede hoogte klimmen.

Het plateau

Vanaf zo’n 1500m heb je een geweldig uitzicht over “het plateau”, het gebeid tussen vliegveld Vinon en het begin van van de bergen en het parcour.

Er zijn voldoende buitenlandingsvelden, in geval van nood. Dat geeft de beginnende bergvlieger een goed gevoel. Als je terug kijkt naar eerdere vakanties, zoals bij Gap-Tallard, is dat wel anders. Des al niet te min, ook een prachtig veld. We vliegen het plateau af en komen ten zuiden van vliegveld Puimoisson bij de Gorges du verdon uit.

Gorges du Verdon

De Gorges du Verdon eindigt in het stuwmeer van Sainte-Croix-du-Verdon (Lac de Sainte-Croix).
De rotswanden zijn op bepaalde plaatsen wel 700m hoog.

Een prachtig gezicht, al die bootjes op de rivier.

Naar het noorden

vanaf hier gaat het naar het noorden, zodat we bij het parcour en de bergen komen. De eerste berg, die aansluiting geeft richting het parcour is de Blayue. Hierop zijn we geattendeerd in de briefing. Dus maar even van dichtbij bekijken. Ook voor de terugweg is deze berg van belang. Een van de mogelijke routes om terug naar huis te gaan.

Parcour en helling vliegen

We komen weer bij de hellingen die tot het Parcour behoren. Een verzameling van bergen, die bij westen wind, geweldig zijn voor helling vliegen.

Hier een foto van de helling van het parcour, ten zuiden van de Dormillouse.

Dit is de top van de Dormillouse. Hier is het prachtig om even naar de wandelaar te zwaaien.

Naar het noorden

De Dormillouse laten we achter ons en steken over het meer “Lac de Serre Percon”. Rechts af naar het noorden. Aan de linkerkant van onze vleugel is het natuurpark “Ecrins” goed te zien, met rechts van het midden de gletser “glacier blanc”.

Het is telkens weer een schoonheid om hierlangs te mogen vliegen. Hopelijk straks wat dichter bij…
Via het dal van st. Crepin komen we bij “Tete d’Amont”. Na hoogte te hebben gewonnen komen we inderdaad bij…

Glacier Blanc

We zijn bij de Glacier blanc aan gekomen. Het valt me op dat de gletsjer minder wit is dan vorig jaar. Toch blijft het majestueus gezicht om zo dicht bij te mogen vliegen. Als je de helling verlaat, merk je het “zakken” boven de gletsjer. Het witte oppervlak reflecteert de zon. We maken een draai naar links en gaan terug.

Op de achtergrond van de gletsjer is de berg “Barre de Encrins”(4102m) te zien.

Wolkendek

We vliegen vanaf de “tete d’Amont” naar het oosten. Voor ons ligt Briancon. Er ligt een prachtig wolkendek naar het noorden, richting Italie.

Terug naar huis

Het is 16:30 en het is tijd om terug naar “huis” te vliegen. Ongeveer via dezelfde route gaan we terug. De “final glide” naar Vinon is prettig. De dalen geven goed stijgen en we vliegen door rustige lucht terug. Voor Vinon ligt het Durance dal.

Ook hier zijn voldoende buitenlandingsmogelijkheden (3x woordwaarde). De gewassen zijn van het veld en de akkers zijn gerold. Dit hadden we vanochtend vanuit de auto ook al mogen waarnemen.

Effe Invliegen wordt een prachtige dag!

Na de landing kijken we elkaar aan en genieten na van deze prachtige dag. De weervoorspellingen waren voorzichtig tijdens briefing, maar is toch een prachtige vliegdag geworden!

Afgelopen maand heb ik een tweehands “HP 314 travel companion” gekocht. Op de website van Seeyou had ik goede berichten vernomen voor Seeyou Mobile op een PNA device. Groter scherm (4.3″, scherpte). Na aanschaf bleek wel dat ik mijn huidige licentie van Seeyou Mobile moest ‘upgraden’. Op het forum “zweefportaal” las ik diverse thema’s rondom PNA’s, met name over de afleesbaarheid.

Na aanschaf van de HP314 was ik even teleurgesteld over de afleesbaarheid, toen ik met het apparaat op het veld rond liep. Achteraf bleek dat de “backlight” instelling niet goed stond. Ik heb overwogen om een ander apparaat aan te schaffen… Eerst maar eens wat onderzoek doen. Naar de winkel, gewapend met een SD kaart met Seeyou Mobile, heb ik diverse apparaten bekeken. Echter: “Zonder zonlicht”. Niet representatief dus. Via Ronald Termaat, van glider-equipment, heb ik een Navigon te leen gekregen. Nu kunnen we gaan vergelijken in de zon. Voor een eerlijke vergelijking heb ik een opstelling gemaakt, zodat alle apparaaten onder dezelfde hoek in de zon staan.

Afleesbaarheid

Mensen die mijn zweefvlieg instructie boekjes kennen, weten mijn motto: “Een plaatje zegt meer dan 1000 woorden.” Vandaar dat ik maar een aantal foto’s heb gemaakt van de diverse apparaten, zodat een ieder zelf kan beoordelen welk apparaat voor hem/haar geschikt is.

Mijn huidige MIO P350

Dit is een standaard PDA apparaat. Twee jaar geleden aangeschaft voor het loggen van mijn vluchten, zodat ik achteraf kan analyseren wat er goed en fout is gegaan. Klik op de foto voor een grotere afbeelding.

HP 314

Zoals ik al schreef, was ik teleurgesteld in de afleesbaarheid van het scherm door een foutieve instelling van “blacklight”. Na correctie van de backlight instelling was het scherm prima afleesbaar, in vergelijking met de MIO P350. Je merkt dat je een volgende generatie PxA hebt, wat specifiek voor Navigatie is gemaakt. De lijnen en letters zijn strakker, dan van een PDA. Klik op de foto voor een grotere afbeelding.

Voor de oplettende kijkers: Zowel de Mio als de HP hebben in seeyou een resolutie van 35km, maar wel met een andere weergave.

Navigon 2210

Navigon heeft een aantal product lijnen. De 2210 (opgevolgd door 4310/4350), 7210 (opgevolgd door 7310), en de 8110 (opgevolgd door 8310). De eerste 2 hebben een 4.3″scherm. De 8110 heeft een 4.8″scherm. Deze toestellen zijn primair voor navigatie gemaakt. Alle toestellen hebben een 1600mA accu aan boord. De Navigon heeft een ontspiegelt scherm. Op het eerste oog lijken de lijnen en letters minder strak te zijn van de Navigon, dan van de HP314. Wat me opvalt is dat de afleesbaarheid beter is van de Navigon, als je het scherm kantelt. Anders gezegd: Onder verschillende hoeken is de afleesbaarheid beter dan de HP314. Volgens mij is de licht intensiteit van het scherm groter. “Strakke lijnen” is niet altijd alles…

Nog even de HP314 en de Navigon in een beeld gevangen.

Tot slot

Mijn HP314 is voor alsnog een verbetering t.o.v. mijn MIO P350. Ik ga eerst met dit apparaat verder ervaring opdoen. Met name de schuinte van je houder lijkt me bepalend hoeveel zonlicht er op de PNA valt en wat de afleesbaarheid is. Daarbij zal gedurende een vlucht er altijd wel een vliegstand zijn, waarbij de inval van het licht niet gunstig is voor de afleesbaarheid van je PDA/PNA. Dit moet je volgens mij gewoon vooraf in calculeren. Als ik het onderzoek eerder had gedaan, dan mijn snelle tweede hands aanschaf, had ik toch waarschijnlijk voor een Navigon gekozen. Ik hoop dat je als lezer hier wat aan hebt.

Vandaag heb ik het boek “Competing with gliders”, van Leo en Ricky Brigliadori, ontvangen! Het boek stond al een tijdje op mijn verlanglijst. In het begin van dit jaar heb ik 2 TABOE (Training Aan Beginnende Overland Experts) dagen bijgewoond, waar het boek onder de aandacht werd gebracht. Heb ik wat te lezen in de vakantie….

 
De meeste zweefvliegers kennen het boek “Streckensegelflug” van Helmut Reichmann, als het standaard werk voor de (beginnende) overlandvlieger. Het nieuwe boek “Competing in gliders” mag gezien worden als een zeer goede aanvulling. Hun ervaringen m.b.t. het wedstrijdvliegen is vastgelegd op papier. Op basis van de inhoudsopgave (techniek, strategie, tactiek, human factors, organisatie), merk dat je dat het overland vliegen in een breder perspectief behandelt word. Ik hoop na de vakantie, als ik het gelezen heb, hier verslag van te kunnen doen.

 
Het boek is te bestellen bij glider-equipment.nl.

Begin juni van dit jaar heb ik met Rugier gevlogen. Beter gezegd: “Ik heb Rugier rondgevlogen”. Ik kreeg van vliegmaat Rugier het verzoek of hij een keer mee kon vliegen op de DG505. Door medische tegenslag kon hij zelf tijdelijk niet vliegen. Aan dit verzoek heb ik graag gehoor gegeven!

 
Samen hebben we 1 uur lang ruim lokaal gevlogen. Mijn favoriete rondje van Eerbeek – Otterlo – Arnhem. Achterin was het soms verdacht stil, maar dan wel van het genieten. “Wat vliegt zo’n DG505 toch prachtig”. Als je dit voor je vliegmaat mag doen, is het samen genieten! Na de landing zie ik een klein schetsboekje in de kist. Gisteren kreeg ik het plaatje toegestuurd. Een mooie herinnering van een leuke vlucht.
“Done with plessure, Mate”

“Wat een mooie benen, daar achter in de cockpit”. Rugier, gefeliciteerd met je vernieuwde medical. “The eagle is born again.”